Als ik spreek tot wie, tot jou,
laten mijn woorden stevig zijn,
tegen onrecht tegen doden
waarheidwoorden zijn.
Als ik spreek tot wie, tot jou,
laten mijn woorden levend zijn,
eten, drinken, ademwoorden,
uitgezongen zijn.
Als ik spreek tot wie, tot jou,
laten mijn woorden helend zijn,
dat zij duizendmaal vergeven,
tot verzoening zijn.
Als ik spreek tot wie, tot jou,
laten mijn woorden zegen zijn,
dat zij weerloos en bescheiden
vol waardering zijn.
Een lied over (leren) communiceren.
Woorden mogen stevig zijn, ja dat moet zelfs. Dat is niet hetzelfde als harde woorden. De waarheid zeggen is iets anders dan iemand eens flink de waarheid zeggen.
Woorden mogen leven geven. Woorden kunnen mensen sterken zoals eten en drinken. Woorden kunnen je de adem benemen, maar ook lucht geven, opluchting. En ik hoor maar weinig woorden die heel maken, die verzoenen.
Laten mijn woorden zegen zijn. Het Latijnse woord voor zegenen is: benedicare. Dat betekent letterlijk: iets goeds van iemand zeggen, uitspreken dat iemand goed is, dat je iemand waardeert. Waarderen betekent niet alleen dat je een ander in zijn waarde laat, maar dat je een ander van waarde vindt.
En wie die jij is? Dat mag je zelf weten. Misschien degene die naast en met je zingt, of degene(n) met wie je dagelijks leeft, misschien de hele mensheid. Misschien de Ene die jou (soms) nabij is als geen ander.