Hij heeft gezien mijn onmacht,
vernederd en onvrij,
maar nu weet heel de wereld:
zijn zegen rust op mij.
Hij doet aan mij een wonder,
zijn macht verandert mij,
alwie zijn naam bewaren
is hij een God nabij.
Zijn arm heeft kracht, hij breekt ze,
die patsers met hun waan.
Hij haalt ze van hun zetels,
hun macht zal overgaan.
Maar wie zijn neergebogen
roept hij om op te staan.
Wie hongert wordt verzadigt,
de rijken moeten gaan.
Zijn volk, zijn kind bewaart hij,
zijn eens gegeven woord
roept doden weer tot leven,
zo gaat hij met ons door.
Naar Lucas 1, 46-55.
Tekst: Michaël Steehouder.
Muziek: Chris van Bruggen.
Onderdeel van het project Op wie wij wachten (2001.