Zo onzichtbaar als geuren ook zijn,
onontkoombaar zijn zij tegelijk –
vind mij, proef mij, dring in mijn wezen,
maak mij als een mens jou gelijk.
Laat mij weten waar jouw liefde is,
koriander en salie en tijm –
proeven wil ik jou met mijn wezen,
zo wil ik, wil jij bij mij zijn.
Liefde is een onmogelijk woord,
wie het spreekt weet wel dat het bestaat –
zoet en zuur, zo zout en zo bitter
smaakt de liefde die leven laat.
Liefde, vul mij en geef geur en smaak
als lavendel, laurier, marjolein –
warm mij, draag mij, breng mij tot leven,
zo wil ik, wil jij bij mij zijn.
Bij Hooglied 4, 12-15.
Tekst: Michaël Steehouder.
Muziek: Anneke van de Heide.
Onderdeel van het paasoratorium Daar is het daglicht (2010).