Armen en patsers
De stem van de patsers regeert.
Die roepen: groter harder sterker,
die eisen: slaven zwoegen werken,
die schreeuwen, graaien, nemen geld en goed,
die wanen: macht die almaar verder moet.
De stem van de patsers regeert.
De stem van de armen verstomt.
Die leven krom en neergebogen,
die zwoegen zonder mededogen,
die klagen, niemand luistert naar hun woord,
die sterven ongezien en ongehoord.
De stem van de armen verstomt.
Er zijn er die zoeken naar God.
Die dromen van een lichte morgen,
die vragen: vrijheid, recht en vrede,
die hopen: leven dat vergeven doet,
die weten: hand die elke mens behoedt.
Er zijn er die zoeken naar God.
De weg van de patsers loopt dood.
De stem van de armen gehoord.
Er zijn er die zoeken naar God.
Tekst: Michaël Steehouder Muziek: Anneke van der Heide